سوم اردیبهشت روز مقاومت مردم کردستان

با صدور فتوای جهاد از طرف آیت الله خمینی در 28 مرداد ماه 1358 ؛ حمله گسترده ی نیروهای نظامی و پاسداران ؛ از زمین و هوا ؛ در چند جبهه به کردستان آغاز گردید و به مدت سه ماه تمام دوام داشت . جبهه ای که به گستردگی کردستان علیه نیروهای مردمی گشوده شده بود ؛ هم نظامی به تمام معنی و هم تبلیغاتی در مقیاسی وسیع بود . مقاومت نیروهای مردمی در کردستان ؛ اعم از پیشمرگه های احزاب و سازمانهای سیاسی کردستان و افراد مستقل و غیر وابسته به سازمانهای سیاسی ؛ در عین پراکندگی آن چنان جانانه و قهرمانانه بود ؛ که سرانجام منتهی به شکست قوای مهاجم گردید
.
آیت الله خمینی وقتی که دید نیروهای تحت فرمانش کاری از پیش نبرده و متحمل تلفات سنگین گردیده اند ؛ همانطور که همگان آگاهند از در آشتی در آمد و به عنوان اینکه گزارشهای خلاف واقع به او داده بودند ؛ دستورآتش بس صادر کرد . اما این ظاهر کار بود در واقع آیت الله خمینی و ستاد نیروهای تحت فرمانش با تمام قوا در تدارک حمله ای گسترده تر و با سازماندهی و تجهیزات هر چه موثر تر بودند .مردم کردستان و احزاب سیاسی آن برای جلوگیری از کینه و دشمنی به ویژه با مردم و نیروهایی که به جمهوری اسلامی توهم داشتند ، پیام آشتی خمینی را فرصتی دانستند ؛ تا بلکه از راه مسالمت آمیز خواست های دیرینه شان را بدست آوردند. اما روند مذاکرات به روشنی نیت و انگیزه رژیم را از مذاکره نشان می داد. هیچ مذاکره ای جدی صورت نگرفت و در طول ماههای به اصطلاح مزاکره جمهوری اسلامی از یکسو در پی خرید وقت و ایجاد نفاق در میان احزاب سیاسی و از سوی دیگر با استخدام مزدوران محلی در پی کسب فرصت دیگر برای تجدید قوا و یورش وسیع به کردستان بودند. پس از اینکه تدارکات از هر جهت تکمیل گردید از دو محور کرمانشاه و بیجار ؛ به بهانه ی اعزام قوا به پادگانها و تقویت مرزها ؛ حملات سنگین و گسترده به کردستان آغاز گردید . اگر واقعا هدف تقویت قوای مرزها بود ؛ چه لزوی داشت که قوای اعزامی از داخل شهر ها عبور و قدرت نمائی کنند . سازمانهای سیاسی کردستان اعلام کردند اگر نیروهای اعزامی از داخل شهرها عبور نکنند ؛ مزاحمتی برای حرکت آنان ایجاد نخواهد شد اما فرماندهان نظامی رژیم این پیشنهاد را نپذیرفتند و شروع به پیشروی بسوی شهرها کردند و طبعا با ورود به شهرها با مقاومت مردم و نیروهای پیشمرگه مواجه شدند . مهم ترین عرصه ی برخورد شهر سنندج بود ؛ که در مدت 24 شبانه روز محاصره گردید

محاصره سنندج از تاریخ یکم اردیبهشت 1359 شروع شد ؛ این محاصره تنها نظامی نبود ؛ بلکه نیروهای مهاجم از ورود هر گونه خواروبار و سوخت و سایر مایحتاج مردم به شهر جلوگیری می کردند ؛ آنها به این هم اکتفا نکرده ؛ برق و جریان آب شهر را نیز قطع کردند و سپس با توپخانه ی سنگین و خمپاره اندازها و حمایت هلی کوپتر های نظامی شهردر زیر باران بمب و راکت قرار گرفت

هدف این حملات نقاط معینی از شهر یا هدفهای خاصی نبود ؛ تمام شهر هدف این حملات جنایتکارانه بود . نیروهای متخاصم بارها و بارها پس از بمبارانهای شدید و توپ باران کردن شهر ؛ از جهات متعدد قصد نفوذ در شهر را داشتند اما مقاومت نیروهای پیشمرگه و نیروهای مردمی آن چنان آگاهانه و جانانه بود که تمام تلاشهای نیروهای مهاجم را عقیم می کرد ؛ به گونه ای که شهر یکپارچه بصورت یک دژ استوار و خلل ناپذر در آمده بود .در تمام این بیست و چهار شبانه روز حتی آمبولانسها نیز از تعرض مصون نماندند و طبعا بیمارستانها نیز هدف حملات جنایتکارانه و خونبار نیروهای مهاجم بودند . اگر ادعا کنیم که مقاومت قهرمانانه شهر سنندج اعم از نیروهای پیشمرگه و قوای مردمی نمونه ای منحصر بفرد در تاریخ جنگها بود ؛ سخنی به گزاف نگفته ایم . زیرا در تمام این بیست و چهار شبانه روز مردم یک پارچه و با کمال خونسردی مقاومت و پایداری را ادامه می دادند ؛ مردم عادی مرتکب هچگونه عملی که مخل سازماندهی مقاومت باشد نشدند . بر عکس نیروهای پیشمرگه را از دل و جان محافظت می کردند و دستورات فرماندهی مقاومت را بدونه کوچکترین تردید به مورد اجرا می گذاشتند . تقسیم آزوقه و مایحتاج و آب آشامیدنی در شرایط محاصره و نبود آب و برق کار آسانی نبود ؛ فقط اتحاد خلل ناپذیر مردم و نیروهای پیشمرگه بود که بر این مشکلات فایق می گردید

در تاریخ جنگهای مشهور جهانی ؛ البته محاصره ی شهرهای بزرگ به مدت زمان طولانی بی سابقه نبوده است ؛ ولی باید در نظر داشت که در این موارد طرفین نبرد قوای منظم نظامی دولتهای درگیر در جنگ بودند . در حالی که در محاصره ی بیست و چهار شبانه روزه شهر سنندج ؛ نیروهای مهاجم قوای دولتی با تجهیزات سنگین همچون توپ ؛ تانک ؛ خمپاره انداز ؛ مسلسلهای سنگین ؛ هواپیما و هلی کوپتر بودند و مدافعین شهر سنندج نیروهای پیشمرگ و قوای مردمی با سلاحهای سبک از قبیل تفنگ و کلاشینکوف ؛بدیهی است قدرت آتش آنان قابل مقایسه با قوای مهاجم نبود : برابر اسنادی که بعدها از سوی افسران انقلابی ارتش فاش و منتشر گردید ؛ در مدت محاصره شهر سنندج تعداد چهارده هزار گلوله ی توپ و خمپاره به شهر شلیک شده بود و اینها غیراز آتش بمب ها و راکتهای هوایی ومسلسلهای سنگین بود . این جنگ نابرابر و تحمیلی کشته و زخمی شدن هزاران انسان بی دفاع را بدنبال داشت

در مدت بیست و چهار شبانه روز مقاومت سنندج ؛ صحنه های همدلی و همکاری مردم شهر با نیروهای پیشمرگه و نیز فداکاریهای قهرمانانه افراد پیشمرگه آن چنان یادگار های فراموش نشدنی آفریدند که هیچگاه از خاطر ساکنان شهر زدوده نخواهد شد . در واقع هر ساعت این بیست و چهار شبانه روز مشحون از صحنه های با شکوه پایداری مردمی در تمامیت آن بود : پایداری انسانیت در برابر بربریت و پایداری آزادی در برابر استبداد و ستمگری نسل حاضر که آن آزمون بی نظیر مقاومت را از سر نگذرانده ؛ بی گمان از یاد آوری آن قهرمانیها احساس غرور و سر بلندی خواهد کرد و قطعا بزرگداشت یاد آن فداکاریهای بی نظیر تاریخی را وظیفه ی مبرم خود می داند

با در نظر گرفتن این مراتب ما امضا ء کنندگان این بیانیه پیشنهاد می کنیم که
با برگزاری جلسات و مراسم های ویژه یاد قربانیان جنگ 24 روزه سنندج و مقاومت تاریخی مردم کردستان را در داخل و خارج از کشور گرامی بداریم همچنین ازهمه کسانی که خود در آن ایام در سنندج و سایر شهرهای مورد محاصره و هجوم اقامت داشته اند ؛ می خواهیم که هر گونه مدارکی اعم از فیلم ؛ عکس و سندی مربوط به آن دوران را دارند آنها را در اختیار کمیته برگزاری گرامیداشت قربانیان جنگ 24 روزه سنندج قرار دهند . تا بدین وسیله دلایل و شواهد جنایتهای رژیم ضد بشری جمهوری اسلامی و مقاومت قهرمانانه مردم کردستان برای ثبت در تاریخ محفوظ و مصون در اختیار بشریت ترقیخواه و نسل های آینده قرار گیرد

ما امضا کنندگان این بیانیه به احزاب، سازمانهای سیاسی ، نهادهای مدنی و رسانههای گروهی (رادیو و کانال های تلویزیونی) پیشنهاد می دهیم فعالانه و همگام با مردم کردستان در روز سوم اردیبهشت ؛ روز مقاومت مردم کردستان را با برگزاری مراسمهای ویژه گرامی بدارند

سر فراز باد مقاومت قهرمانانه مردم کردستان !

امضاء کنندگان :

هاشم کریمی ؛ عزیز مامله ؛ لیلا مرادی ؛ دکتر حسین خلیقی ؛ خلیل حواری نسب ؛ آرام چراغی ؛ حسن درزی